een leerzame ervaring

hoe je rent en holt, jaren, jaren aan een stuk, en denkt verder te zijn geraakt, weg van dat land, van armoede, van honger, je kon gaan studeren, je hebt werk, je bent niet ergens op straat beland, bedelend of prostituerend, het is je gelukt om dit evident lot te ontlopen en zelfs ervoor te zorgen dat je eigen kinderen geen honger hoeven te lijden, dat ze tijd en ruimte hebben om kind te zijn, je oudste kon naar de muziekschool, naar een sportschool, naar theater, hij zit op een school waar hij ook graag zit, hij mag zijn wie hij is en hoeft zich niet te verschuilen, je jongste speelt met ecologisch en verantwoord speelgoed, loopt in vrolijke kleertjes rond, wat een mooi meid, zegt men vaak, ze is mondig en slim en mag gevoelig zijn en hoeft niet gedrild te worden, en je rent en holt steeds verder, weg van de afschuw, van de dood, van het geweld thuis en op straat, het lijkt je dat je het allemaal achter de rug kan laten, je hebt nu je nest, het gaat niet altijd even gemakkelijk, maar dat is normaal, iedereen heeft wel hier en daar moeilijke momenten, je valt en staat op, en dan val je nog eens en nog eens en nog eens totdat je leegbloedt en niet meer kan opstaan en dan achterom kijkt en ineens beseft dat je toch met je eigen vader getrouwd bent geraakt.

hoe het niet uitmaakt dat je leert om je anders dan je moeder te gedragen, ruimer denken, vergeven, begrip opbrengen, en vooral jezelf niet blijven herhalen, leren van wat er gebeurd is en anders reageren, en hoe het allemaal godverdomme geen klote uithaalt als de ander in zijn lus gevangen wil blijven zitten en zich niet beroerd voelt om zijn helcirkels met de regelmaat van de klok af te lopen en iedereen met zich meesleuren. hoe je gisteren voor de laatste keer alleen in de keuken gehuild had, en doe niet alsof het daarom is, maar op het moment van dat besef: ik ben met mijn vader getrouwd, knakte er iets vanbinnen en werd alles stil. je zag het ook weer voor je, hoe identiek zijn de gezichten en woorden van nu aan die uit je kindertijd. hoe onvoorstelbaar mooi alles in elkaar past dat je toch op een bepaald ogenblik een volkomen replica van je kindernachtmerries voorgeschoteld krijgt, alleen in een andere taal. het kost je nauwelijks moeite om het in je moedertaal om te zetten. dit moment van besef; niet al die talloze keren wanneer het je schijnt te zijn, wanneer je voor jezelf en voor de ander excuses verzint, omdat het te moeilijk en omslachtig is om uit elkaar te gaan, zelfs lijkt het misschien wel iets te fel op wat je al meegemaakt had, zelfs had je gezworen om nooit en nooit iemand toelaten om zo met je om te gaan, had je jezelf beloofd nooit meer op je moeder te lijken; neen, slechts dit moment van besef: knak: ik ben met mijn vader getrouwd – dit is het einde.

en hoe je daarna gehuild had, niet om het einde van je relatie, daar is het al te laat voor, dat is een stomp die geen pijn meer doet, laat maar los, ga, ren en hol, neen, om de pijn van je moeder, om het glashelder begrip waarom ze zoveel jaren met die klootzaak samen is gebleven: als hij het toch doet, wat zeg  ik dan tegen mijn kind? dat psychologisch en lichamelijk geweld te verantwoorden is door de angst voor de toekomst. hoe je het haar durfde te verwijten, waarom ben je van hem niet weggegaan, omdat je van je vader erg hield, zei ze stil. je ziet het ook even glashelder voor je: zij die zegt dit kan niet blijven duren, ik wil uit elkaar, en hij die zegt dan maak ik me van kant.

zodra je weet waarom het pijn doet, doet het gelukkig geen pijn meer. de drijfveer is kapot. je hoeft je niet meer laten leiden door de pijn die heel je lichaam en brein verrekt, en kan doen wat moet. je staat er alleen voor, dat weet je, maar dat is ook niet anders als de ander naast je is want je bent al lang eenzamer dan toen je hem in je leven niet had. de terreur en chantage zijn al een tijd de meester en van liefde is er geen sprake meer. zullen we het een leerzame ervaring noemen? durven we dat?

Advertisements

One thought on “een leerzame ervaring

  1. Super leerzaam inderdaad…. Ik ben er ook geweest, ik ken het gevoel. En ja, dit is zeker leerzaam en zeker een ervaring 🙂 Mail me even als zin hebt om dit of wat anders te bespreken. Masha (uit je schooljaren 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s